|
31 - استخاره عجيب !
مرحوم آيت الله العظمى بروجردى پس از طى دوران اجتهاد در نجف اشرف و اصفهان ،
سرانجام به محل تولدش بروجرد آمده و در آنجا سكونت گزيده تا اينكه براى معالجه
بيمارى فتق ، در اواخر سال 1363 هجرى قمرى به تهران مسافرت كرده و در جوار حضرت
عبدالعظيم در بيمارستان فيروزآبادى بسترى شد، در اين مدت ، جمعيت بسيار ازوى عيادت
كردند، پس از بهبودى كامل ، علما و اساتيد و فضلا از ايشان دعوت نمودند كه به قم
بيايد تا طلاب علوم دينى از محضرش بهره مند گردند.
در اين ميان آيت الله بروجردى به قرآن استخاره كرد، از حسن اتفاق اين آيات در آغاز
صفحه قرآن آمد:
و انزلنا من السماء ماء بقدر فاسكناه فى الارض و انا على ذهاب به لقادرون ،
فانشانا لكم به جنات من نخيل و اعناب لكم فيها فواكه كثيره و منها تاكلون ، و شجرة
تخرج من طور سيناء تنبت بالدهن و صبغ للاكلين : و از آسمان آبى به اندازه معين نازل
كرديم ، و آنرا در زمين (در مخازن مخصوصى ) ساكن نموديم ، و ما براى از بين بردن آن
، كاملا قادريم .
سپس بوسيله آن ، باغهايى از درخت نخل و انگور براى شما ايجاد كرديم ، باغهاى كه در
آن ، ميوه هاى بسيار است و از آن تناول مى كنيد، و نيز درختى كه از طور سينا مى
رويد و از آن روغن نان خورش براى خورندگان فراهم مى گردد
(309) اين آيات شريفه كه كاملا
تناسب داشت ، و در طول 16 سال اقامت ايشان در حوزه علميه قم به خوبى ، آثار آن كه
شاگردانى برجسته و...بود، موجب شد كه آيت الله العظمى بروجردى تصميم گرفت و عازم قم
شد
(310) و پس از شانزده سال اقامت در
قم ، سرانجام صبح روز پنج شنبه 12 شوال سال 1380 مصادف با 10 فروردين سال 1340 رحلت
كرد. مرقد شريفش در جوار بارگاه حضرت معصومه (عليها السلام ) در قسمت شرق مسجد اعظم
در دالان مسجد قرار دارد. و براستى از محضر اين عالم بزرگ ، گلهاى زيادى شكفته و
ميوه هاى فراوانى به ثمر رسيدند، وتحولى عظيم در حوزه علميه قم به وجود آمد.
|
